Τότε προκύπτει το ερώτημα: πού είναι το περιεχόμενο; Δεν υπάρχει ακόμα; Αυτό δεν είναι τόσο άσχημο, υπάρχει ένα ψεύτικο κείμενο για να σώσει τη ζωή. Αλλά χειρότερα, τι γίνεται αν το ψάρι δεν χωράει στο κουτί, το πόδι είναι πολύ μεγάλο για την μπότα; Ή πολύ μικρό; Σύντομες προτάσεις, πολλές επικεφαλίδες, εικόνες πολύ μεγάλες για το προτεινόμενο σχέδιο, ή πολύ μικρές, ή ταιριάζουν αλλά φαίνονται αμφίβολα για λόγους.

Ένας πελάτης που είναι δυσαρεστημένος για κάποιο λόγο είναι πρόβλημα, ένας πελάτης που είναι δυσαρεστημένος αν και δεν μπορεί να τον προσδιορίσει ακριβώς είναι χειρότερο. Είναι πιθανό να μην υπήρξε συνεργασία, επικοινωνία και σημεία ελέγχου, να μην υπήρξε μια διαδικασία που να έχει συμφωνηθεί ή να έχει καθοριστεί με την απαιτούμενη λεπτομέρεια. Η στρατηγική περιεχομένου πήγε στραβά από την αρχή. Αν αυτό πιστεύετε, πώς θα λέγατε για το αντίστροφο; Πώς μπορείτε να αξιολογήσετε το περιεχόμενο χωρίς σχεδιασμό; Καμία τυπογραφία, κανένα χρώμα, καμία διάταξη, κανένα στυλ, όλα αυτά τα πράγματα που μεταφέρουν τα σημαντικά σήματα που υπερβαίνουν το απλό κείμενο, ιεραρχίες πληροφοριών, βάρος, έμφαση, πλάγιες τονίσεις, προτεραιότητες, όλα αυτά τα ανεπαίσθητα στοιχεία που έχουν επίσης οπτική και συναισθηματική έλξη στον αναγνώστη.